บทที่ 26 ขอกลับห้องก่อน

ธิติภพรวบร่างบอบบางนั้นเข้าสู่อ้อมแขนด้วยสัญชาติญาณ เมื่อเห็นว่าหากปล่อยไว้เธอคงหงายหลังตกน้ำแน่ ๆ ร่างบอบบางที่อยู่ขอบสระจวนเจียนจะทิ้งตัวลงไปในสระดิ้นขลุกขลัก เมื่อความใกล้ชิดจนสัมผัสถึงกลิ่นโคโลญจน์แบบผู้ชายและไออุ่นประหลาดที่ห้อมล้อมรอบตัวจนเธอเริ่มหายใจติดขัด

“ปละ...ปล่อย...ปล่อยฉันนะคะ” หญิงส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ