บทที่ 93 บาดเจ็บที่หัวไหล่

ธิติภพหยิบร่มที่พิงไว้ข้างประตูด้านหน้าโรงพยาบาลมากางให้กับกันธิดาทั้งสองเดินเคียงคู่ไปอย่างเงียบ ๆ ใต้ร่มคันเดียวกัน เดินลัดเลาะบนถนนดินปนทรายเส้นเล็ก ๆ เพื่อกลับไปยังรีสอร์ต สายฝนที่บางลงในช่วงเช้าเริ่มกระหน่ำลงมาอย่างหนักอีกรอบ ทำให้เขาต้องคอยโอบไหล่เธอให้เข้ามาอยู่ในร่ม

“จะเดินออกไปทำไมนอกร่มล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ