บทที่ 94 ใครดึงขาฉัน

ขณะที่เขานั่งทำแผลอย่างไม่ถนัดนัก เสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงโครมครามด้านหลัง

“โอ๊ย” เขาหันไปมองเห็นคนตัวเล็กนอนคว่ำหน้าเค้เก้อยู่บนพื้น

“เป็นอะไร ทำไมไปนอนอยู่อย่างนั้น” เขารีบเข้าไปช่วยพยุง

“อะไรดึงขาฉันไว้ก็ไม่รู้” ว่าพลางลุกขึ้นอย่างทุกลักทุเลมือก็กุมเอวกางเกงเอาไว้แน่น ธิติภพอดข...