บทที่ 97 ผมคงต้องนอนเป็นเพื่อนคุณ

“ของพี่แล้วแต่ลินีจะจัดมาให้ก็แล้วกัน อ้อ ของคุณกันขอเป็นข้าวต้มกระดูกหมูร้อน ๆ นะ เธอไม่ค่อยสบาย แล้วแคทเทอรีนกับไมเออร์ออกจากโรงพยาบาลหรือยัง” เขายังนึกห่วงทั้งสองคน ตอนแรกตั้งใจว่าหากฝนซาลงจะออกไปดูสถานการณ์ด้านนอกแล้วจะไปรับทั้งสองคนด้วยตัวเอง แต่กลับนอนหลับจนลืมตัว

“ทั้งสองคนอยู่ในห้องพักเรียบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ