บทที่ 48 chapter 48

สายน้ำผึ้งโล่งอกจนผ่อนลมหายใจออกจากปอดเสียงดัง เมื่อได้ยินคำพูดราวกับถูกหวย ไหนจะกายใหญ่ที่เคลื่อนถอยออกไป แต่ถึงจะอย่างนั้นก็ยังวางใจไม่ได้ จนกว่าจะหลุดออกไปจากห้องนี้ก่อน “คุณจะปล่อยฉันไปจริงๆ ใช่ไหมคุณภาสวร” 

ภาสวรผุดรอยยิ้มที่มุมปาก เดินไปที่ประตูห้องดูว่าตัวเองล็อกประตูห้องหรือยังพร้อมกดเปิด...