บทที่ 89 chapter 89

ภาสวรยื่นมือไปเชยคางมนให้เงยขึ้น ไล้ปลายนิ้วบนกลีบปากนุ่ม คลี่ยิ้มหวานๆ นี่เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของสายน้ำผึ้งเลยทีเดียว ทั้งที่เธอและเขานั้นเคยมีความสัมพันธ์กันมาหลายครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งที่เกิดการสัมผัสร่างกายกัน เธอจะเขินอายกึ่งขลาดกลัวกึ่งกล้าตอบสนองอย่างไม่ประสาเหมือนแรกเสน่หาเสมอ

“ว่าไงล่ะ......