บทที่ 30 น้องจะโกรธ

หลังจากยืนมองกล่องขนมในมืออยู่อีกครู่หนึ่ง น้องมินก็ปิดฝากล่องลงอย่างระมัดระวัง ก่อนจะกอดมันเอาไว้แนบอกแนบแน่นแล้วค่อย ๆ ก้าวขาเดินตรงไปยังอาคารเรียนของตัวเองด้วยจังหวะที่ไม่ได้เร่งรีบนัก ระหว่างทางเธอยังอดนึกถึงคำพูดและน้ำเสียงของศรัณย์ไม่ได้

“เรื่องของน้อง พี่จำได้หมดแหละครับ” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ