บทที่ 14 ตอนที่ 14. เมีย

ตอนที่ 14. เมีย                      

หญิงปล่อยมือออกจากหาของเคนพร้อมกับจ้องมองด้วยแววตาดุร้าย

“คืองี้...อย่างที่บอกไงว่าผมเนี่ยนะคลั่งรักคุณมากเลยให้คนแพลนกล้องไปที่คุณไงเพื่อที่จะได้มองคุณตลอด ถ้าไม่รักก็ไม่มองหรอกนะ”

เคนพูดพร้อมกับเดินไปกอดหญิงไว้แน่น

“ปล่อยได้แล้ว ฉันจะออกไปทำงาน”

“ผมว่าย้ายเข้ามาทำในห้องด้วยกันดีกว่านะ”

“ไม่ได้ บ้าไปแล้วรึไงพนักงานจะมานั่งทำงานในห้องเดียวกับบอสได้ยังไง”

หญิงพูดจบแล้วเดินออกไป เคนพูดตามหลัง

“พนักงานบ้าบอที่ไหนกัน ก็บอกว่าเมีย ม สระ เอีย อ่านว่าเมีย ไม่รู้เรื่องรึไง เมียครับเมีย ”

เคนได้แต่มองหญิงที่ออกไปเมื่อไปนั่งที่โต๊ะทุกคนจับจ้องมาที่หญิง หญิงยิ้มแหยๆ พร้อมกับบอกทุกคนว่า ให้ทำตัวตามปกติกับเธอเหมือนเดิม

ด้านเคนที่นั่งมองหน้าจอก็ได้แต่ยิ้ม แค่เพียงแปบเดียวเท่านั้นแม่ของเขาก็โทรมาทันทีและแน่นอนไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกที่ฟ้อง ไม่มีใครนอกจากลิสาคนเดียวเท่านั้น

เคนรับโทรศัพท์ของแม่

“ว่าไงครับแม่ เด็กนั่นฟ้องอะไรแม่ล่ะ แม่ต้องฟังลูกแม่นะไม่ใช่ฟังคนอื่นแล้วมาด่าผม วันนี้ผมโดนด่ามาเยอะแล้วนะครับ”

ชายหนุ่มรีบสกัดกั้นแม่ไว้ก่อนที่จะโดนด่าหนักกว่านี้

“มันเรื่องจริงเหรอแคนที่หนูลิสาว่าลูกมีเมีย”

“ครับแม่จริงที่สุด”

“แม่ให้แกเลือก ระหว่าง ให้พามาหาแม่ที่บ้าน หรือว่าจะให้แม่ไปหาที่ทำงานเลือกมาเดี๋ยวนี้เลย” คำพูดประกาศิตของแม่เปล่งออกมา

“ตอนนี้เลยเหรอแม่ ผมเพิ่งมายังไม่ได้ทำงานเลยนะ”

“โอเค งั้นแม่ไปหาลูกเองดีไหม จะได้ไม่ต้องไว้หน้ากัน” แม่ยังคงข่มขู่ลูกชายตัวดีของท่านอย่างต่อเนื่อง

“ตกลง ผมไปหาเอง แต่ว่าแม่สัญญานะครับว่าแม่จะใจดีกับเมียผม เพราะผมบอกแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ผมรักมากรักที่สุด”  เคนบอกกับแม่ของเขา

“ลูกแค่พาเธอมาแค่นี้แหละ”

แม่พูดเสร็จตัดสายทิ้งทันที พร้อมกับหันมาบ่นกับพ่อ

“อย่าบอกนะว่ามันไม่ทันไรกลัวเมียซะแล้ว”  แม่พูดลอยๆกับพ่อที่นั่งจิบกาแฟอยู่ข้าง ๆ

“ก็เลือดพ่อมันแรงไง เมื่อก่อนตอนพ่อหนุ่มๆ ก็เป็นแบบนี้  กลัวเมีย”

แม่ถึงกับมองหน้าพ่อ...................

เคนหน้าตาตื่นเดินออกห้องทำงาน พร้อมกับกระซิบอะไรบางอย่างกับหญิง หญิงมองหน้า...

” เกี่ยวอะไรกับฉัน”

เคนไม่ฟัง กระซิบถาม... “จะเดินไปดีๆ หรือว่าจะให้อุ้มไป เลือกเอา แบบไหนจะขายหน้ามากกว่ากันเลือกเอาเลยครับคุณผู้หญิง”

หญิงปิดคอมแล้วลุกขึ้น ก่อนที่จะบ่น...   “ไม่เสร็จแน่งานฉัน”

“พี่จิราคะ หนูไปธุระก่อน และคงไม่กลับเข้ามา เอาไว้พรุ่งนี้หนูจะเอางานมาให้ตรวจก่อนส่งให้ลูกค้านะคะ

หนูจะทำมาจากที่บ้านเองค่ะ”

หญิงบอกกล่าวจิราเอาไว้เพราะเกรงว่ารุ่นพี่จะเป็นห่วงเรื่องงาน

“ได้จ้าน้องหญิง ไม่ต้องเป็นห่วง ตามสบายค่ะ”

สองคนออกไปพร้อมกันทันที ระหว่างทางหญิงถามเคน

“แม่คุณอยากพบฉันทำไม ไม่ใช่ว่าแม่คุณจะแหกอกฉันนะ ที่ฉันสาดน้ำใส่ว่าที่ลูกสะใภ้ท่าน”  หญิงถามเคนด้วยความกลัวแม่ของเขาไม่น้อย

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงที่รักจะทำไง”

หญิงหันมามองเคน พร้อมกับมองบน

“นี่เลิกเรียกฉันว่าที่รักสักทีได้ไหม ไม่อายคนอื่นบ้างหรือไง”

   “อายทำไม ก็คนมันรักนี่ทำไงได้ ที่รักจะได้รู้ไงว่าผมคลั่งรักคุณมากแค่ไหน”

หญิงได้แต่ถอนหายใจ นี่นะเหรอบอส บอสบ้าอะไรปัญญาอ่อนชัดๆ

รถยนต์ของเคนเข้ามาจอดในตัวบ้านที่ใหญ่โตมหึมาราวกับวัง เคนเดินมาเปิดประตูรถให้หญิงลงมา

“ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะปกป้องคุณเอง”

ชายหนุ่มกุมมือหญิงสาวเข้าบ้าน หญิงเพิ่งนึกได้ว่ากูมาทำบ้าอะไรที่นี่วะ แค่ไม่มาก็สิ้นเรื่องนี่ดันมาก็เท่ากับว่ายอมรับว่าเป็นเมียหมอนี่แต่เอาเถอะให้มันจบๆ ไปอย่างน้อยเขาจะได้ไม่มาวุ่นวายกับเราอีก หวังว่าแม่ของเขาคงไม่ต่างจากแม่สามีคนอื่น ๆ ตามที่ได้ยินมานั่นก็คือ แม่สามีมักจะมีปัญหากับลูกสะใภ้นั่นเอง

เคนแนะนำให้หญิงรู้จักกับพ่อและแม่ หญิงไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่ทั้งสอง

   “ไหว้พระเถอะลูก”  พ่อบอกหญิงด้วยแววตายิ้มๆ แม่เองก็มองแบบว่าเด็กคนนี้หน้าตา น่ารักน่าหลงใหล

มองยังไงก็ไม่เบื่อ แต่ด้วยความเป็นมนุษย์แม่ก็ต้องมีไว้ฟอร์มกันหน่อย

“นั่งสิจ๊ะหนู แต่ว่าแม่ไม่ขออ้อมค้อมนะ เรามาพูดกันเปิดอกตรงๆ เลยดีไหม ? ”

“ได้ค่ะท่าน เชิญว่ามาเลยค่ะ”

พ่อถึงกับอึ้งเด็กคนนี้พูดจาฉะฉานเข้าท่า ศึกนี้ช่างใหญ่หลวงนัก ท่าทางแต่ละคนนั้นแทบจะไม่มีใครยอมใครเลยก็ว่าได้

“เอาล่ะแม่จะพูดตรงๆ เราไปรู้จักกับลูกชายแม่ได้ยังไง รู้จักดีแค่ไหน แล้วเป็นอะไรกันในตอนนี้ รวมไปถึงเป็นคนที่ไหน พ่อแม่ทำงานอะไร มีพี่น้องกี่คน ฐานะครอบครัวเป็นยังไงการศึกษาจบจากที่ไหน ที่สำคัญทำไมถึงกล้าตบหนูลิสาต่อหน้าพนังงานคนอื่นๆ

“แม่รัวคำถามขนาดนี้ หญิงเขาก็เกร็งหมดนะสิ” เคนรีบออกตัวช่วย

“หุบปาก ไม่ไม่ได้ถามเรา แม่ถามหนูหญิง” แม่หันมาตวาดเคนดังลั่น ทำเอาชายหนุ่มถึงกับหงอไปในทันที

“ก่อนอื่นต้องกราบเรียนท่านทั้งสองก่อนว่า บางคำพูดมันอาจทำให้ท่านรับไม่ได้แต่ว่าที่หนูจะพูดมันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดหวังว่าท่านคงไม่ถือโทษโกรธหนูนะคะ”

“เอาเลยลูกตามสบาย”  พ่อรีบตอบรับหญิง

หญิงถอนหายใจออกมาก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมด 

“เราสองคนไม่ได้รู้จักกันเลยค่ะ คืนนั้นหนูไปเที่ยวผับแล้วโดนวางยา บอสเห็นแต่ว่าส่งเพื่อนหนูไปโรงพยาบาลแต่เขาดันพาหนูไปที่คอนโดแล้วกระทำขืนใจหนูค่ะและหนูไม่ได้เรียกร้องอะไรแถมยังบอกให้มันจบๆ ไป..

แต่ขอเรียนก่อนนะคะหนูไม่ได้เป็นผู้หญิงอย่างว่า เพราะว่าบอสเป็นผู้ชายคนแรกของหนูด้วยซ้ำหลังจากนั้นหนูไปซื้อยาคุมมากิน แล้วที่บริษัทบอสก็โทรให้มาสัมภาษณ์งานค่ะ  

“ก่อนหน้านั้นหนูสมัครงานทิ้งไว้ที่นั่นซึ่งแน่นอนหนูไม่ได้รู้จักบอสเลยค่ะ  ชีวิตความเป็นอยู่ของหนู

พ่อแม่เสียค่ะ มีน้องชายคนเดียวปีหน้าจะเข้ามหาลัย บ้านอยู่นครสวรรค์ค่ะท่าน การศึกษาเกียรตินิยมอันดับ 1 เอกบริหาร คอมพิวเตอร์สาขากราฟฟิกดีไซน์ค่ะ

หนูไม่ได้อยากยุ่งกับลูกชายท่านเลยค่ะ แต่ว่าคุณลิสา อยู่ดีๆ เอาน้ำมาสาดหนูก่อน หนูจำเป็นต้องป้องกันตัวค่ะ คุณท่านคิดดูสิคะดีที่ว่าเป็นน้ำเปล่าถ้าเป็นน้ำกรด หน้าสวยๆ ของหนูจะเป็นยังไง หนูต้องใช้หน้าตาในการหางาน หาเงินส่งเสียน้องชายนะคะ”

พ่อและแม่ของเคนแทบจะอ้าปากค้างฟังเสียงเจื้อยแจ้วของหญิงทั้งที่ฟังแล้วเหมือนกับเถียงคำไม่ตกฟาก แต่ว่าคำพูดของหล่อนนั้นกลับทำให้คนฟังเคลิ้มตาม มันดูน่ารักไปเสียหมดทุกอย่าง ก่อนที่หญิงจะตัดจบ

“เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะท่าน..”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป