บทที่ 2 ผัวคืนเดียว

หญิงสาวที่นอนอยู่ข้างๆ กายของเขา เธอช่างน่ารัก สวย และน่าหลงใหลไปหมดหนำซ้ำช่างกล้าพูดมาได้ว่าหาใหม่ใหญ่กว่าเดิม มันน่านักไม่อยากจะคิดถ้าตกเป็นของคนอื่นเสียดายแย่ ทั้งที่เธอยังไม่เคยด้วยซ้ำยังมีหน้ามาบอกว่าหาใหม่ ใหญ่กว่าเดิม แค่คิดก็ขำแล้ว

สายวันต่อมา หญิงลืมตาตื่นภายในอ้อมกอดอกกว้างของเคน.เธอมองไปรอบๆ ห้องก่อนที่จะพยายามปรับสายตาให้ชินกับแสงสว่างภายในห้องและ.........

“กรี๊๊ดดดดด....อร๊ายยยยย นายเป็นใคร”

หญิงกรี๊ดออกมาสุดเสียงพร้อมกับลุกขึ้นนั่งแล้วมองสภาพตัวเองหญิงรีบมองหาเสื้อผ้าตัวเองทั้งที่สติแทบแตก ชายหนุ่มหันมามอง

“จะร้องอะไรนักหนา...เมื่อคืนไม่เห็นร้องแบบนี้เลยนี่” เคนที่ลุกขึ้นมานั่งแล้วมองหญิง

ฝากติดตามด้วยนะคะ อย่าลืมกดใจ เก็บเข้าชั้น และกดติดตามนักเขียนด้วยนะคะ

จะได้ไม่พลาดทุกการอัพเดทค่ะ

หญิงหยิบผ้าห่มมาคลุมร่างกายแต่ว่าเคนมือไวกว่าดึงผ้าห่มมาที่ตัวเอง ทำให้ร่างกายของหญิงตอนนี้ว่างเปล่าโล่งไปหมด

“ฉันจะแจ้งความจับนายไอ้คนเฮงซวย โรคจิต ไอ้บ้าฉวยโอกาส”

“แจ้งความข้อหาอะไรไม่ทราบ นี่มันคอนโดผม คุณเต็มใจต่างหาก”

หญิงมองไปรอบๆ ห้อง พร้อมกับจะลุกแต่ว่าก็เขินอาย

“ไม่ต้องอายหรอกคุณ ร่างกายนี้ผมเห็นมาหมดแล้ว แถมสำรวจมาทุกจุดแล้วด้วย แทบจะทุกรูขุมขน ผมเห็นมาหมดแล้ว ที่สำคัญทุกซอก ทุกมุม ไม่มีเว้นว่าจุดไหนที่ผมไม่เห็น เพราะงั้น”

“หุบปากไม่ต้องพูดอะไรมาก”

เคนพูดพร้อมกับขยับเข้าไปดึงหญิงมากอด หญิงได้ทีถีบชายหนุ่มตกเตียงทันที แล้วรีบดึงผ้ามาคลุมกายก่อนที่จะรีบเก็บเสื้อผ้าแล้ววิ่งไปที่ห้องน้ำ

เคนลุกขึ้นพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาหัวเราะได้แต่เช้าและมีความสุขทั้งคืน หญิงเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วรีบออกมา

“เธอชื่ออะไร” เคนเอ่ยถาม

“ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก เพราะว่าต่อไปคงไม่มีทางได้เจอกันอีก ถือซะว่าเรื่องเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกัน

อีกอย่างไม่ต้องกลัวว่าฉันจะร้องห่มร้องไห้ให้นายรับผิดชอบหรอก ถึงแม้ว่ามันจะเป็นครั้งแรกของฉันแต่ว่าฉันไม่ได้เสียใจอะไรขนาดนั้นหรอก แค่ปล่อยให้หมามันแดกไปก็แค่นั้น”

หญิงพูดจบแล้วเปิดประตูห้อง เคนเอ่ยขึ้นก่อนที่หญิงจะก้าวออกไป

“แต่ถ้าเจอกันอีกครั้งล่ะ ผมจะเรียกคุณว่าเป็นเมียผม และผมจะพาคุณมาที่นี่อีก รับรองได้ว่าครั้งหน้าผมจะทำให้คุณร้องขอชีวิต จะเอาจนลงจากเตียงไม่ได้เลยทีเดียวไม่เชื่อก็คอยดูก็แล้วกัน อีกอย่างผมชื่อ เคน”

หญิงหันไปมองเคน....แล้วยิ้มที่มุมปาก

“ค่ะคุณผัวคืนเดียว ผัวชั่วคราว ฉันจะคิดซะว่าฉันมาเที่ยวบาร์โฮสต์ก็แล้วกัน สนุกๆ ขำๆ กันไป น้ำแตกก็แยกทางจบนะ”

เคนถึงกับหัวเราะให้กับความปากดีของหญิง

เธอชื่อหญิง ชายหนุ่มจำได้ดี ตอนที่เธอโวยวายที่ผับ

“คนอย่างอีหญิงเลิกคือเลิก” คำนี้เขายังจำมันได้ดีที่เธอตะโกนในผับ

หญิงออกมาจากคอนโดเคน พร้อมกับหันไปมอง...

“ไอ้บ้าคนนี้คงรวยหน้าดู ดูสิขนาดคอนโดยังใหญ่โตขนาดนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้เหี้ยโตคนเดียวที่บอกเลิกฉันคอยดูฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่ไอ้โต ไอ้เปรตชิงมาเกิด”

แต่ก็นะโดนผู้ชายบอกเลิกว่าเลวร้ายที่สุดแล้วดันโดนผู้ชายที่ไม่รู้จักพามานอนค้างอ้างแรมด้วยอีกต่างหากหญิงที่คิดได้ดังนั้นถึงกับนั่งร้องไห้กลางลานจอดรถคอนโด โดยที่ไม่รู้ว่ามีสายตาเคนมองมองที่เธออยู่

ทั้งที่อยากจะตามลงไปแต่ว่าคงไม่ทันเพราะว่ากว่าจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็สายมากแล้ว.สิ่งที่ทำได้จึงมีเพียงยืนมองหญิงสาวที่เขาสนใจจากไป

“ตายจิง!! แล้วอีแนนล่ะ อยู่ไหนนะรอดปลอดภัยไหมนะแล้วใครทิ้งใครวะ” หญิงที่เพิ่งคิดได้ถึงกับตกใจออกมา

หญิงบ่นพึมพำก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์แล้วกดโทรไปหาเพื่อนสาวด้วยความร้อนอกร้อนใจเป็นอย่างมาก

เมื่อแนนรับโทรศัพท์กลับเป็นแนนที่เอ่ยถามหญิงออกมาด้วยความเป็นห่วงเพื่อน

“หญิงแกอยู่ไหน ตอนนี้ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล”

“ห๊ะ..โรงพยาบาล?? เกิดอะไรขึ้น โรงพยาบาลไหน ไปทำอะไรที่นั่นแล้วเป็นอะไรมากไหมเพื่อน แกตั้งสติก่อนนะแนนฉันกำลังจะรีบไปหาแกเดี่ยวนี้แหละ”

“ค่อยคุยกันแกรีบมานะ ฉันรออยู่ที่โรงพยาบาล ใจเย็นๆ นะฉันไม่เป็นอะไรหรอก”

หญิงวางสายจากเพื่อนสาวแล้วรีบนั่งแท็กซี่ไปที่ผับเพื่อที่ไปเอารถตัวเองที่จอดทิ้งไว้ก่อนที่จะรีบเหยียบคันเร่งเต็มกำลังแล้วบึ่งไปยังโรงพยาบาลทันที

เคนแต่งตัวเสร็จกำลังจะออกไปทำงานแต่ดันไปสะดุดกับนามบัตรที่ตกอยู่ที่พื้นห้องเขาหยิบขึ้นมาดูแล้วเพ่งมองที่นามบัตรด้วยความสนใจเป็นอย่างมาก