บทที่ 6 ผัว

“แต่ว่าพวกเราต้องทำเป็นไม่รู้นะเผื่อบอสยังไม่พร้อมเปิดเผย พวกเราแค่แกล้งๆ ทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรก็พอ”

จิรารีบเอ่ยเตือนกับเพื่อนร่วมงานทุกคนด้วยความหวังดีอืมม...ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของจิรา เพราะถ้าเอาเข้าจริงใครจะกล้า

ลานจอดรรถ เมื่อมาถึงที่ลับตาคนหญิงถึงกับทุบหลังเคนไปหลายที ทำเอาชายหนุ่มทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด

   “ไปพูดแบบนั้นได้ไง รู้ไหมว่าคนจะมองยังไง คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะรู้ไหม นายนี่มันจริงๆ เลย อีกอย่างฉันไม่ชอบ แล้วสิ่งนายพูดไปเมื่อกี้มันกำลังจะสร้างปัญหาให้ฉันกับเพื่อนฉัน”  หญิงยังคงบอกกับเคนอีกทั้งยังทำหน้าเครียดเป็นอย่างมาก

“จะยากอะไรคุณก็ย้ายมาอยู่กับผมสิ ส่วนเพื่อนคุณก็ให้อยู่อีกห้องไปเพราะทั้งชั้นนั้นของผมคนเดียว สะดวกสบาย เดินแก้ผ้าทั้งชั้นก็ไม่มีใครว่าอะไรให้หรอก”

“อวดรวย ไปเถอะจะไปกินข้าวที่ไหนก็นำไปเลยเดี๋ยวฉันขับตามไปเอง”

เคนไม่ได้สนใจคำพูดของหญิงเลยสักนิด เขากำลังคิดอะไรหลายๆ อย่าง และมันก็เป็นอย่างที่หญิงพูดจริงๆ

ว่ามีปัญหาแน่ เพราะว่าโตกระหน่ำโทรหาหญิงอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย หญิงโมโหเลยโทรไปด่า

“ตกลงจะเอายังไงออกไปจากห้องแนนเลยนะ มาวุ่นวายทำไม บอกแล้วไงตั้งแต่วันที่นายบอกเลิก ว่าคนอย่างอีหญิงเลิกก็คือเลิกโว๊ย ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนก่อนแน่นอน เพราะงั้นอย่ามายุ่งวุ่นวายกับฉันและเพื่อนฉัน หูแตกหรือไงบอกแล้วไม่ได้ฟังบ้างเลยเหรอ”

“แล้วที่ไอ้คนนั้นมันบอกว่ามันเป็นผัวจริงเหรอ หรือยังไง”  โตยังคงคาดคั้นเอาความจริงกับหญิงเสียให้ได้

   “เออ ผัว เพราะใครละเพราะนายแหละ สำหรับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ไม่อย่างนั้นคงไม่มีเรื่องวุ่นวายแบบนี้เกิดขึ้นหรอก แค่นี้นะ ฉันต้องไปทำงาน”

หญิงด่าเสร็จก็ตั้งท่าว่าจะวาง แต่โตดันเรียกเอาไว้ซะก่อน

“เดี๋ยวเย็นนี้แวะไปหานะ”

“ไม่ต้องมาเพราะว่าอยู่กับผัวใหม่ไม่มีเวลามาคุยอะไรด้วยทั้งนั้น รู้ใช่ไหมว่ามีผัวใหม่หรือว่ามีเมียใหม่ เขาต้องหาความสุขใส่ตัวกัน ไม่มีเวลามาเสวนาด้วยหรอกไร้สาระสิ้นดี แค่นี้นะผัวรออยู่หิวข้าว”

หญิงพูดจบก็กดปิดโทรศัพท์ในทันที  เคนที่ได้ยินถึงกับยิ้ม ก่อนที่จะดันหญิงขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที

“นี่นายเมื่อกี้ฉันบอกแล้วไงว่าจะขับตามไป”

เคนไม่ได้ตอบและไม่ได้ฟัง เอาแต่นึกขำคำพูดที่หญิงด่าคนรักเก่าของเธอกระทั่งขับรถมาถึงร้านอาหาร เมื่อมาถึงทั้งสองสั่งอาหารที่ตัวเองชอบ

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อ แฟนใหม่ของโตเดินเข้ามาหาทั้งสองคนที่โต๊ะ หญิงบ่นกับตัวเอง...

“อะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้นะเนี่ย” เคนถึงกับหันมามองหน้าหญิงว่ารู้จักได้ยังไง ก่อนที่เธอคนนั้นจะทักทายเคนเสียก่อน

   “อ้าว...เคนคะไม่คิดว่าจะเจอที่นี่นะคะ แต่ที่น่าแปลกก็คือทำไมมากับยัยนี่ได้”  หญิงสาวที่ทักทายเคนถามและโบ๊ยปากไปทางหญิง

หญิงมองเคน แบบงงๆ รู้จักกันได้ไง และเคนเองก็เช่นกัน และเคยเลยเอ่ยถามออกมาเพื่อคลายความสงสัย

“ขวัญรู้จักกันด้วยเหรอ” เคนหันมาถามหญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาภายในร้านก่อนจะหย่อนตูดลงไปนั่งข้างๆ เคน

“รู้จักหรือว่าไมรู้จักมันไม่สำคัญหรอกค่ะ ไม่มีค่าอะไรให้น่าจดจำ สู้เรื่องของเราก็ไม่ได้”

ขวัญพูดจบแล้วก้มลงไปหอมแก้มเคน พร้อมกับเอามือลูบที่เป้ากางเกงชายหนุ่มพร้อมกับพูดเบาๆ แต่ว่าก็ดังพอที่จะทำให้คนข้างๆ ได้ยิน

“คิดถึงก็ไปหาที่คอนโดได้นะคะที่รัก” ก่อนที่จะเดินจากไป หญิงที่ได้ยินและเห็นการกระทำของขวัญที่ทำกับเคนก็พอเดาออกได้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น พร้อมกับมองหน้าชายหนุ่ม...

“มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ อย่าเพิ่งเข้าใจผิด”  เคนถึงกับละล่ำละลักออกมาด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน เป็นอย่างมาก

“ไม่ได้เข้าใจอะไรผิดเลยค่ะบอส รีบกินแล้วรีบไปเถอะฉันไม่มีเวลามานั่งสนใจเรื่องไร้สาระพวกนี้หรอกค่ะ อย่าได้ใส่ใจเลย ไม่ว่าบอสอยากไปไหนทำอะไรกับใคร ไม่ต้องห่วงฉันไม่เอาไปพูดต่อแน่นอน อีหญิงรับรองค่ะ”

ปากก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไรเรื่องบอสกับขวัญ แต่ว่าก็อดเป็นห่วงโตไม่ได้หญิงกดโทรศัพท์ ส่งข้อความไปเพื่อที่จะเล่าให้แนนฟังอย่างละเอียด

“เรื่องที่เจอขวัญที่สำคัญนะ ยัยขวัญเคยมีอะไรกับบอสฉันแถมที่แย่กว่านั้นคืออะไรรู้ไหม อีตาบอสนี่คือคนที่ฉันไปนอนค้างด้วย หนำซ้ำเช้านี้ดันมาทำงานเป็นลูกน้องเขาอีก จะไม่ทำก็ไม่ได้เงินเดือนโคตรเยอะเลยอ่ะ “

แนนถึงกับถอนหายใจเมื่อได้ยินเรื่องราวที่หญิงเล่าให้ฟัง

"แล้วแกจะไม่มีปัญหาอะไรกับเขาเหรอวะ ทั้งบอสแกและไอ้โต" แนนถามอย่างอดห่วงไม่ได้

"ไม่รู้สิปล่อยแม่งเหอะ ตอนนี้ฉันสนใจแค่ว่าทำงานแล้วได้เงินเป็นพอเรื่องอื่นเอาไว้คิดทีหลังอีกอย่างไอ้แมนน้องฉันมันจะเข้ามหาลัยแล้วฉันต้องเร่งหาเงินก่อน"

หญิงบอกถึงความจำเป็นของตัวเอง

แนนหันมาหาโตที่นั่งหงุดหงิดอยู่...

"กลับไปเถอะ ตอนนี้มันทำงานอยู่ อีกอย่างอีขวัญแฟนใหม่แกระวังดีๆ มันไม่ได้มีแค่แกคนเดียว แค่เตือนไว้ไม่ใช่อะไร กลัวนายจะเสียใจทีหลัง"   แนนเองก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงโตเหมือนกันเพราะว่ายังไงซะก็คนรู้จักและเพื่อนกันนั่นเอง

"อืมมๆ ไปล่ะ_ ขอบใจมาก และขอโทษที่มารบกวน"

โตพูดจบแล้วออกห้องไปทันที

หญิงไปดูหน้างานในโชว์รูมรถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง โดยที่เคนเองไปพบกับ ประธานโชว์รูมเช่นกัน ที่สำคัญเขาสองคนเป็นเพื่อนกันนั่นเอง

"อ้าวว...ไอ้เคนไม่เจอกันนานเลยนะ".

..อาร์เอ่ยถามเคนอย่างยิ้มๆ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป