บทที่ 100 ความห่วงใยของคนคลั่งรัก

บรรยากาศช่วงพักเที่ยงในคาเฟ่หลังมหาวิทยาลัยค่อนข้างจอแจ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้บทสนทนาที่มุมโต๊ะริมหน้าต่างลดความเข้มข้นลงเลย

มะนาวดูดชามะนาวในแก้วจนพร่องไปครึ่งหนึ่ง ก่อนจะวางแก้วลงแล้วหรี่ตามองเพื่อนรักที่นั่งฝั่งตรงข้าม รอยยิ้มล้อเลียนจุดขึ้นที่มุมปาก

"ช่วงนี้ดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลเป็นพิเศษเลยนะยะ...