บทที่ 107 รางวัลชีวิต

โดยมีเตชินท์ในชุดสูทสีเข้มเดินตามหลังมาติดๆ ในมือของชายหนุ่มเต็มไปด้วยช่อดอกไม้ ลูกโป่ง และของขวัญพะรุงพะรังจนแทบมองไม่เห็นหน้า ทำหน้าที่เป็นเบ๊ส่วนตัวให้แฟนสาวอย่างไม่มีบิดพลิ้ว

"แกก็เหมือนกันมะนาว จบพร้อมกันตามสัญญาแล้วนะ ฉันดีใจจริงๆ ที่เราทำสำเร็จ"

กิ่งฟ้ากอดตอบเพื่อนรักด้วยความตื้นตันใจ ขอบตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ