บทที่ 115 ครอบครัวที่รัก

วายุไม่รอให้ริมฝีปากอิ่มได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก ชายหนุ่มฉกวูบลงมาครอบครองความหอมหวานอย่างหิวกระหาย จุมพิตที่เริ่มต้นด้วยความนุ่มนวล ค่อยๆ ทวีความเร่าร้อนและลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงอารมณ์ที่อัดอั้นมาตลอดทั้งบ่าย

"อื้อ พี่วายุ"

กิ่งฟ้าครางประท้วงเบาๆ เมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวเริ่มลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้...