บทที่ 122 คนรักของมะนาว

ความมุ่งมั่นและแววตาที่ลุกโชนดั่งเปลวไฟของเตชินท์ ทำให้มิสเตอร์ริชาร์ดชะงักไปเล็กน้อย ชายวัยกลางคนหรี่ตามองชายหนุ่มที่ดูอิดโรยแต่กลับมีพลังใจล้นเหลือ ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ

"ห้านาที ที่คอฟฟี่ช็อปด้านโน้น"

"ขอบคุณครับ!"

เตชินท์แทบจะตะโกนออกมาด้วยความดีใจ

การพรีเซนต์งานเริ่มต้นขึ้น เตชินท์งัดเอาความรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ