บทที่ 56 กำแพงที่พังทลาย

บรรยากาศในห้องของเล่นที่เคยตึงเครียดและเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง บัดนี้เหลือเพียงเสียงสะอื้นแผ่วเบาของเด็กหญิงตัวน้อยที่หลับสนิทไปคาอกของกิ่งฟ้า โดยมีสองแขนเล็กๆ กอดรัด  ตุ๊กตากระต่ายเน่า เอาไว้แน่นราวกับกลัวว่ามันจะหายไปอีก

ป้าอุ่นเดินเข้ามาเช็ดน้ำตาตัวเองด้วยความสงสาร ก่อนจะค่อยๆ ช้อนตัวคุณหนูน้ำฝน...