บทที่ 83 สายใยที่ถักทอด้วยรัก

ท่ามกลางความสลัวของห้องไอซียู เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพยังคงดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ "ติ๊ด ติ๊ด"

เปลือกตาบางของกิ่งฟ้าขยับน้อยๆ ก่อนจะค่อยๆ ปรือขึ้นอย่างยากลำบาก แสงไฟสีขาวนวลจากเพดานทำให้เธอต้องกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ความรู้สึกแรกที่จู่โจมเข้ามาไม่ใช่ความเจ็บปวดที่บาดแผล แต่เป็นความอบอุ่นที่ฝ่ามื...