บทที่ 86 เกราะคุ้มกันภัย

หยาดน้ำตาที่พยายามกักเก็บมาตลอดทั้งวันไหลทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ กิ่งฟ้ายกมือขึ้นปิดหน้า สะอื้นไห้จนไหล่บางสั่นสะท้าน

"แต่ถ้า ฮึก ถ้ากิ่งไม่หายล่ะคะคุณวายุ"

เสียงหวานสะอื้นฮักอย่างน่าสงสาร นัยน์ตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความร้าวรานทอดมองชายหนุ่มผ่านม่านน้ำตา

"ถ้ากิ่งต้องกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต ถ...