บทที่ 88 เสียงเรียกที่แสนหวาน

"แม่ฟ้า"

เสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากโซฟา น้ำฝนเดินเข้ามาหาทั้งคู่ สองมือเล็กคว้านกกระดาษส่งให้กิ่งฟ้า

"แม่ฟ้า เก่ง เดินนะ ฝนรอ"

กิ่งฟ้าย่อตัวลงกอดเด็กน้อยเอาไว้แน่น น้ำตาแห่งความสุขไหลรินออกมา

"ค่ะลูก แม่จะเดินไปหาหนูนะ"

วายุก้มลงสวมกอดทั้งคู่ไว้ในอ้อมแขน

"กิ่งฟ้า รีบหายนะ ฉันอยากแต่งงานกับเธอแล้ว"

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ