บทที่ 95 รางวัลของซาตาน

ภายในห้องทำงานกว้างขวางบนชั้นสูงสุดของตึกวรโชติกรุ๊ป บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศ

ทันทีที่ประตูบานหนาปิดลง วายุก็เหวี่ยงแฟ้มรายงานในมือลงบนโต๊ะทำงานอย่างไม่ใยดี ก่อนจะหันกลับมาดึงร่างบอบบางของกิ่งฟ้าเข้ามากอดไว้แน่นจนแทบจมอก

"คุณวายุ ปล่อยค่ะ เดี๋ยวใครเข้ามาเห็นเข้า"

กิ่งฟ้าประท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ