บทที่ 67 บทส่งท้าย

บทส่งท้าย

เวลาหมุนผ่านเปลี่ยนผันไปอีกหนึ่งปีเต็ม คฤหาสน์หลังใหญ่สไตล์โมเดิร์นทรอปิคอลใจกลางเมืองยังคงตั้งตระหง่านอย่างสง่างาม ทว่าสิ่ง ที่แปรเปลี่ยนไปคือมลความสุขและความอบอุ่นภายในบ้านที่ทวีความหนาแน่นขึ้นตามจำนวนสมาชิกที่เติบโต เด็กชายตัวน้อยในวันนั้นบัดนี้กลายเป็นเด็กชายวัยเตาะแตะที่กำลังก้าวขาเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ