บทที่ 139 สุขสันต์

สุขสันต์

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอดผ่านผ้าม่านเนื้อนวลเข้ามาในห้องรับแขกของบ้านสวนอุ่นรักโฮม บรรยากาศควรจะสงบร่มรื่นตามปกติ แต่เช้านี้กลับมีรังสีบางอย่างคุกรุ่นอยู่ตรงมุมโต๊ะอาหารทรงยาว 

นนท์นั่งกอดอก จ้องมองสลับไปมาระหว่างชาโนกับอุ่นใจด้วยสายตาจับผิด นัยน์ตาของคุณพ่อสายหวงคมกริบเสียจนแทบจะทิ่มแทง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ