บทที่ 28 พายุที่มองไม่เห็น

พายุที่มองไม่เห็น

ท้องฟ้าเหนือท้องทะเลอันดามันที่เคยเป็นสีครามสดใส เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่นอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายของความชื้นและรสเค็มของเกลือทะเลเข้มข้นขึ้นจนสัมผัสได้ในทุกลมหายใจ เรือสปีดโบ๊ทพาทั้งสองมาถึงเกาะส่วนตัวของสิขรินทร์ในช่วงบ่ายแก่ๆ ทันทีที่เท้าแตะผืนทราย

         นนท์ก็ไม่เสียเวล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ