บทที่ 33 ตอนที่ 27 สถานะที่ยังไม่มีชื่อเรียก

ตอนที่ 27

สถานะที่ยังไม่มีชื่อเรียก

ฝนเมื่อคืนหยุดตกไปตั้งแต่ช่วงดึก แต่กลิ่นชื้นของดินและกลีบดอกไม้ที่ถูกน้ำฝนล้างยังคงลอยอยู่ในอากาศยามเช้า พิมพ์พิศายืนอยู่หน้ากระจกบานเล็กในห้องนอนของตัวเอง มือข้างหนึ่งถือผ้าขนหนูผืนบาง ส่วนอีกข้างเผลอยกขึ้นแตะริมฝีปากซ้ำ ๆ อย่างไม่รู้ตัว ราวกับกลัวว่าความทรงจำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ