บทที่ 149 ติดร่างแห

“จริงลูก คนสมัยนี้จะหาความจริงใจกันยากเต็มที โชคดีนะที่เราเป็นเพื่อนกันมานาน ฉันไม่สนใจปากหอยปากปูหรอกคุณผ่องใครเขาอยากพูดอะไรก็ให้พูดไปเถอะ ฉันว่าเราไปกินอาหารกันก่อนดีมั้ยคุณผ่องหนูฟ้า เดี๋ยวค่อยมาคุยกันคู่นี้เขาต้องกลับไปทำงานต่อน่ะ” คุณยายสมศรีไม่อยากคุยถึงเรื่องที่ผ่านมาเพราะท่านได้บอกเพื่อนไปต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ