บทที่ 24 เงาอดีตในเครื่องแบบ

“แต่ถ้าล้มลงมาในอ้อมกอดผมแบบนี้บ่อย ๆ ต่อให้เจ็บเพิ่มขึ้นอีกนิด.. ผมก็ยินดีรับเอาไว้ทุกรอบเลยล่ะครับ”

พาขวัญเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง สติที่เคยเฉียบคมร่วงหล่นกระเจิดกระเจิงจนกู้กลับมาไม่ถูก

เธอรีบดังแผงอกกว้างของเขาออกห่าง และพยุงกายลุกขึ้นยืนถอยฉากออกมาสามก้าวทันที

มือบางยกขึ้นจัดเสื้อกาวน์และเสื...