บทที่ 31 เดินเข้าถ้ำเสือ

แดดร่มลมตกยามบ่ายแก่ แสงสีทองหม่นสานลงบนถนนหน้าโรงพยาบาล

ลมพัดเอื่อยหอบเอาไอความร้อนที่เริ่มคลายตัว สลับกับความเย็นเยียบเข้ามาแทนที่

พาขวัญกำลังประคองศรันย์ที่เดินกุมแขนข้างที่บาดเจ็บ มุ่งหน้าไปยังรถหนูที่จอดรออยู่หน้าประตูโรงพยาบาล

ทว่า ยังไม่ทันที่ประตูรถจะเปิดออก เสียงฝีเท้าที่เร่งร่อนและเสียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ