บทที่ 45 เริ่มคิดทบทวน

แก้วนมอุ่นในมือไหวระริกจนเกือบหก ร่างเล็กเสียหลักพิงซบลงกับแผงอกกว้าง 

กลิ่นกายของชายหนุ่มผสมกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้ออ่อน ๆ จากตัวเขาโชยเข้าจมูกในระยะประชิด

ลมหายใจอุ่นร้อนของศรันย์เป่ารดลงบนหน้าผากมนจนพาขวัญหัวใจกระตุกวูบ ใบหน้าเนียนร้อนผ่านและขึ้นสีระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่

“คุณศรันย์! ปล่อยก่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ