บทที่ 49 ไม่เกี่ยวข้องกันอีก

แสงแดดจัดยามสายส่องทะลุผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาภายในห้องพักฟื้นระดับวีไอพี 

ทาบทับลงบนร่างสูงใหญ่ของศรันย์ที่นั่งนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้ อาการอักเสบและพิษไข้ลดลงไปมากแล้วจนผิวหน้าเริ่มมีเลือดฝาด

ทว่า แววตาคู่คมที่ทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกลับยังคงนิ่งสนิท ลึกลับจนยากจะคาดเดาความรู้สึก

ภายในห้องตกอยู่ใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ