บทที่ 60 เร่งเดินทางแต่จอดกลางทาง

แปดนาทีที่ผ่านไป ศรันย์เฝ้าคอยแต่จะจ้องมองเข็มนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังที่ค่อย ๆ เดินวนไปเรื่อย ๆ อย่างใจจดใจจ่อ

ตึก ตึก ตึก

ทันทีที่เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังถี่และเหมือนกำลังเข้ามาใกล้มากขึ้น ชายหนุ่มหันมองไปทางต้นเสียงด้วยสายตาวาวโรจน์ไปด้วยความหวัง

“คุณศรันย์ครับ รถพร้อมออกเดินทางได้เลยครับ เราค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ