บทที่ 5 4. Get out 1!

            แดเนียลช้อนอุ้มพลอยไพลินขึ้นจากอ่างจากุซซีตรงไปยังเตียงนอน ชายหนุ่มวางร่างของหญิงสาวลงบนเตียงนอนแล้วจัดการรูดชั้นในบางเบาชิ้นสุดท้ายของหญิงสาวออก ตามด้วยกางเกงของตนเองออกแล้วรีบขึ้นไปทาบทับร่างเปลือยเปล่าบนที่นอนอย่างรีบร้อน

ตอนนี้พลอยไพลินนอนหงายอยู่บนที่นอนโดยที่มีร่างสูงใหญ่ทาบทับอยู่ข้างบน

ชายหนุ่มจูบไซ้เคล้าคลึงร่างเย้ายวนตรงหน้าอย่างหนักหน่วง ริมฝีปากร้อนดูดดึงตะหวัดเลียยอดทรวงสีหวานอย่างหิวกระหายจนยอดทรวงสีหวานเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มจากแรงดูด ฝ่ามือทั้งสองข้างก็ทำหน้าที่นวดเฟ้นอย่างหนักหน่วงบีบขย้ำสองเต้าอวบตามอารมณ์ปรารถนา

เมื่อฟ่อนเฟ้นเต้าอวบใหญ่จนพอใจแล้ว ชายหนุ่มก็เบี่ยงตัวออกมาด้านข้างเลื่อนมือข้างหนึ่งลงมาผ่านหน้าท้องแบนราบ ลูบไล้เล้าโลมช่วงต้นขา แหวกขาของหญิงสาวให้อ้าออกกว้างและชำแรกนิ้วร้ายลงไปในกลีบผกา

“อื้อ”

คนโดนรุกล้ำกลายกายสาวไม่ทันจะได้ส่งเสียงครางออกมาตามความเสียวซ่านที่ชายหนุ่มกำลังปลุกเร้าเคล้าคลึง ก็ถูกมืออีกข้างของเขาสอดเข้ามาใต้ท้ายทอยแล้วบังคับให้เธอรับจูบอันเร่าร้อนของเขา

“อื้ม อื้มมมม” พลอยไพลินได้แต่ส่งเสียงครางลึกในลำคอ กลีบดอกไม้สีสวยโดนนิ้วร้ายชำแรกขึ้นลงหนักหน่วง บางครั้งก็ละมือขึ้นมานวดเฟ้นสองเต้าอวบด้านบนและวกกลับลงไปเคล้าคลึงปุ่มกระสันด้านล่างอย่างหนักหน่วงโดยที่ริมฝีปากของทั้งคู่ยังคงบดจูบกันอย่างดูดดื่มร้อนแรง

พลอยไพลินครางลึกและกระตุกเกร็งอีกครั้งหนึ่ง แดเนียลจึงหยุดการรุกรานดอกไม้แสนสวยด้านล่าง และเอื้อมมือขึ้นไปเปิดลิ้นชักบนหัวเตียงเพื่อควานหาถุงยางอนามัย

เมื่อแดเนียลสวมเครื่องป้องกันเรียบร้อยแล้วชายหนุ่มก็จัดการแยกเรียวขาสวยของพลอยไพลินออกกว้างจนกลีบดอกไม้สีชมพูสวยอ้าออกตาม ชายหนุ่มประคองแท่งเนื้อแข็งขืนร้อนฉ่าของตนเองจ่อตรงช่องทางรักที่ฉ่ำเยิ้มแล้วดันตัวตนเข้าไปสุดแรงตามอารมณ์ปรารถนา ที่ไม่อาจรั้งรอเวลากลืนกินร่างอวบอิ่มเย้ายวนนี้อีกต่อไปแล้ว

“กรี๊ดดดดดดดด” พลอยไพลินกรีดร้องลั่น ความเร่าร้อนเสียวซ่านที่โดนปลุกเร้าเมื่อครู่นี้มลายหายไปจนสิ้นพร้อมทั้งสติสัมปชัญญะและความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็แทบจะกลับมาเต็มร้อยหลังจากที่โดนชายหนุ่มตรงหน้าชำแรกกายสาวแสนบริสุทธิ์

“ออกไปนะ”

พลอยไพลินยกกำปั้นน้อยๆ ขึ้นมาทุบชายหนุ่มและพยายามขยับร่างให้หลุดพ้นจากจุดเชื่อมผสานของเธอและเขา

ชายหนุ่มแม้จะแปลกใจด้วยไม่คาดคิดว่าพลอยไพลินจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่จึงเอ่ยสั่งหญิงสาวเสียงเข้ม แต่ไม่ยอมถอดถอนตัวตนออกไป “หยุด อยู่นิ่งๆ”

“ฮื่ออออ ไม่นะ พลอยเจ็บ ปล่อยพลอย”

หญิงสาวยังคงดิ้นรนขัดขืนและทุบอกชายหนุ่มเป็นพัลวันจนแดเนียลต้องก้มลงไปจูบปิดปากหญิงสาวใต้ร่าง โดยใช้มือข้างหนึ่งล็อกข้อมือเล็กทั้งสองข้างของหล่อนไว้เหนือหัว ส่วนมืออีกข้างก็ใช้ล็อกใบหน้าของหญิงสาวให้รับจูบของตัวเองอย่างถนัด โดยที่แดเนียลยังคงแช่ตัวตนสอดลึกไว้ในกายหญิงสาวที่บีบรัดแก่นกายแข็งกร้าวจนขยับแทบไม่ได้

เมื่อบดจูบคนใต้ร่างหนำใจแล้ว แดเนียลก็เลื่อนริมฝีปากไปซุกไซ้ซอกคอขาวทั้งสองข้างสลับกันไปมาและเลื่อนริมฝีปากลงไปหาสองเต้าอวบใหญ่ข้างล่าง จัดการตวัดลิ้นหยอกล้อเม็ดทับทิมสีหวาน ใช้ปากดูดดึงไล้เลียเต้างามทั้งสองข้างโดยมีฝ่ามือหนาช่วยในการฟ่อนเฟ้นอกอวบ และมืออีกข้างยังคงยึดข้อมือเล็กไว้เหนือหัว แล้วจากนั้นชายหนุ่มจึงเริ่มต้นขยับสะโพกสอบในจังหวะเนิบช้า

“อา” ตอนนี้พลอยไพลินรู้สึกปั่นป่วนกว่าที่เคยรู้สึกก่อนหน้า ทรวงอกและช่องท้องรู้สึกเสียวซ่านแต่ใจกลางกายสาวยังคงรู้สึกคับแน่นและเจ็บแปลบจากการถูกรุกรานเป็นครั้งแรกอยู่

ทางด้านแดเนียลภายหลังจากที่ขยับสะโพกสอบในจังหวะเนิบช้าให้หญิงสาวใต้ร่างได้ปรับตัวแล้วก็ไม่อาจอดทนอดกลั้นได้อีกต่อไป จึงใช้สองมือยึดเอวเล็กไว้มั่นและเริ่มกระแทกเอวสอบเข้าออกรุนแรงในจังหวะถี่รัว

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” พลอยไพลินสะบัดหน้าครางกระเส่า ผมเปียกชื้นแผ่สยายเต็มที่นอน หน้าอกอวบใหญ่สั่นไหวขึ้นลงตามจังหวะกระแทกกระทั้นที่ชายหนุ่มถาโถมลงมา ภาพเย้ายวนตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มแทบคลั่งจึงตอกอัดสะโพกสอบโหมกระหน่ำใส่ร่างบางอย่างหนักหน่วงรุนแรง ในที่สุดชายหนุ่มก็แตกพล่าส่งเสียงครางทุ้มในลำคอพร้อมกับซบใบหน้าคมสันลงไปยังทรวงอกคู่งามตรงหน้า

ทางด้านพลอยไพลินที่ตอนนี้สติกลับมาครบเต็มร้อยแล้วก็พยายามผลักดันร่างหนาด้านบนให้ออกไปจากร่างของตัวเอง แม้ว่าตอนนี้เธอจะเหน็ดเหนื่อยและอ่อนแรงจากบทรักเร่าร้อนดุดันที่เขาเพิ่งมอบให้ก็ตาม

“จะดิ้นทำไม” แดเนียลถามชิดอกนุ่มเมื่อเห็นท่าทางพยศของคนใต้ร่าง

“ปล่อยนะคะ”

“หึ เธอยั่วฉันเองไม่ใช่เหรอ” ชายหนุ่มเงยหน้าจากอกนุ่มขึ้นมาถามกับหญิงสาวตรงหน้า พร้อมทั้งส่งสายตาเย้ยหยั่นให้ จนคนถูกกล่าวหาปฏิเสธเสียงสั่น

“พลอยเปล่า”

“อย่ามามารยากับฉัน อย่าคิดว่าพอฉันรู้ว่าเธอบริสุทธิ์แล้วจะใช้มาเป็นข้ออ้างจับฉันได้”

“พลอยไม่เคยคิดแบบนั้น” หญิงสาวสวนกลับน้ำตาคลอเพราะเธอไม่เคยคิดที่จะทำอะไรแบบนั้นเลย ไม่ว่าจะกับเขาหรือกับใครก็ตาม

“แต่ฉันได้ยินที่เธอกับแม่ของเธอพูดกันวันนั้นทั้งหมด”

พลอยไพลินพูดอะไรไม่ออกเมื่อได้ยินสิ่งที่ออกมาจากปากของคนบนร่าง

“แล้วอย่าคิดว่าฉันจะให้เงินเธอสิบล้านอะไรนั่นนะ เธอไม่ได้มีค่าขนาดนั้น คืนนี้ก็คิดซะว่าเธอต้องชดใช้ในสิ่งที่แม่เธอเป็นคนก่อก็แล้วกัน”

หลังจากชายหนุ่มเอ่ยคำพูดแสนเย็นชาออกมาแล้ว พลอยไพลินก็ถูกแดเนียลสาดบทสวาทเร่าร้อนใส่จนค่อนคืน ชายหนุ่มจับหญิงสาวพลิกคว่ำพลิกหงายตามใจตัวเองอย่างไม่ออมแรงหรือสงสารว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกของเธอจนพลอยไพลินแทบจะสลบคาอกเขา