บทที่ 49 ความเจ็บของคนที่เป็นได้แค่ส่วนเกิน (3)

เสียงเคาะประตูห้องที่ดังขั้นอีกครั้งในช่วงเวลาที่ทุกคนน่าจะหลับไปแล้ว ทำให้ดากานดาวางหนังสือในมือเอาไว้ก่อน ข้างที่นอนวันนี้ว่างเปล่าไร้ซึ่งเงาของหลานสาว ช่างแปลกไปในความรู้สึก เมื่ออีกฝ่ายขอไปนอนกับคุณย่า เป็นการกระทำที่ดากานดารู้ดีว่าเพราะอะไร

เพียงบานประตูเปิดกว้างก็ต้องเหลือบมองอีกฝ่ายตั้งแต...