บทที่ 18 ปางตาย

“ผมว่า อย่าดีกว่าครับ” ผมคว้าหมับลงบนหลังฝ่ามือนั่น กล่าวคำปฏิเสธอย่างนุ่มนวล

“ทำไมล่ะ? แทนไม่คิดถึงพี่บ้างเลยเหรอ? หรือว่าเดี๋ยวนี้ได้หน้าแล้วลืมหลัง” พี่โอมคงหมายถึงแพรวา เพราะหลายคนต่างรู้ว่าเราคบ ๆ กันอยู่

“ก็อะไรทำนองนั้นแหละครับ” เข้าใจแบบนั้นก็ดีเหมือนกัน ผมขี้เกียจอธิบาย

“แต่ว่า… พี่มีท่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ