บทที่ 2 จากคืนนั้น
“เฮ้ย!!!”
เสียงอุทานของเจ้าของเพนต์เฮาส์ดังลั่นไปถึงล็อบบี้ของโรงแรมแล้วมั้ง ไม่ใช่เพราะข้าวของที่รกเกลื่อนอยู่ในห้อง แต่เป็นเพราะคนที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันนี่ต่างหาก
ขั้นเทพรีบยกสองมือขึ้นมาปิดปาก เพราะกลัวว่าเสียงอุทานจะดังเล็ดลอดออกไป จนคนที่นอนหลับอยู่ข้าง ๆ จะรู้สึกตัวตื่น
เขาค่อย ๆ ขยับศีรษะออกมาจากต้นแขนแข็งแรงที่วางพาดไว้ให้เขาหนุนแทนหมอน ที่ตอนนี้มันกระเด็นกระดอนไปอยู่ข้างเตียง
“มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย” ขั้นเทพครางเสียงแหบโหย ลำคอแห้งผากขมปี๋ “ต้องเป็นเพราะ SEX ON THE BEACH แก้วสุดท้ายเมื่อคืนนั่นแน่ ๆ”
มันไม่ได้แย่นักหรอกนะ ที่ตอนเช้าหลังงานปาร์ตี้ เขาจะอยู่ในสภาพแบบนี้ สภาพที่นอนเปลือยกายอยู่บนเตียงกับคู่นอนแปลกหน้าไม่ว่าจะหญิงหรือชาย
แต่มันต้องไม่ใช่ไอ้หมอนี่ไง ‘แทนไท’ คิ้วบอยแห่งแบ๊งค็อก ฉายาที่สื่อมวลชนมอบให้ดาราที่เขาไม่ชอบขี้หน้าคนนี้!
แถมยัง “อ๊ะ!” ขั้นเทพรู้สึกเจ็บแปลบจนต้องร้องเมื่อพยายามจะขยับลงจากเตียงแล้วพบความผิดปกติของตัวเองทางด้านหลัง
“เชี่ยเอ๊ย!”
คนรอบข้างของเขา ไม่ว่าจะเป็นเฮียหนึ่ง หรืออินทัช ต่างก็มีคนรักเป็นผู้ชาย ขั้นเทพก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แม้ที่ผ่านมาใจจะชอบผู้หญิงมากกว่า แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่เคยนอนกับผู้ชาย แต่เขาต้องเป็นรุกไง! ไม่ใช่เป็นรับแบบนี้!
ขั้นเทพกัดฟันพาตัวเองลงจากเตียงมาจนได้ ก่อนจะค่อย ๆ เดินเป๋ ๆ หายเข้าไปในห้องน้ำ
“ซวยฉิบหาย กับใครไม่ว่าทำไมต้องเป็นไอ้หมอนี่ด้วย แถมยังต้องมาเป็นรับให้มันรุกอีก กินอะไรเข้าไปวะเนี่ย เฮียหนึ่งกับไอ้อินรู้เข้าต้องโดนล้อไปอีกสามปีแน่”
แทนไทค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมามองไปยังประตูห้องน้ำที่เจ้าของเพนต์เฮาส์เพิ่งจะหายเข้าไปในนั้น
เจ้าของใบหน้าหล่อกระตุกมุมปากข้างหนึ่ง สายตาคู่คมทอประกายซุกซน ร่างใหญ่ที่นอนหงายอยู่บนเตียงขนาดคิงไซซ์ค่อย ๆ งอตัวเป็นกุ้ง ก่อนจะกลั้นเสียงหัวเราะจนตัวโยน
ขั้นเทพ ลีวาณิชย์ GM หนุ่มหล่อเจ้าของโรงแรมหรูอันเป็นที่ตั้งของเพนต์เฮาส์ห้องนี้ และยังเป็นเจ้าของคอนโดที่มาว่าจ้างให้เขาเป็นพรีเซนเตอร์
เฮียสองแห่ง LVN ผู้มีใบหน้านิ่ง ขี้วีน ขี้เหวี่ยง แถมยังโยนแฟ้มประวัติของเขาลงถังขยะมานับครั้งไม่ถ้วน
จะเกลียดขี้หน้าอะไรกันนักหนา เขายังไม่ได้ทำอะไรให้สักหน่อย แค่สอยแพรวาดาราสาวที่ขั้นเทพจ้องตาเป็นมันมาเป็นคู่นอนแค่สองสามครั้งเท่านั้นเอง
ดูเหมือนเรื่องนั้นจะเป็นสาเหตุให้แทนไทเกือบหลุดจากตัวเก็งในการได้งานนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคอนเน็กชันดี ๆ ของผู้จัดการ กับไลฟ์สไตล์แบบไม่เอาใครแต่เอามันของเขา แทนไทก็คงชวดงานนี้ไปแล้ว
อันที่จริงแทนไทยังไม่พร้อมที่จะรับงานนี้นักหรอกเพราะคิดว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะเข้าหาเป้าหมาย ถ้าผู้จัดการสาวไม่คะยั้นคะยอ บอกว่าเป็นงานที่จะช่วยล้างภาพเสีย ๆ ที่เขาทำไว้ เขาคงจะยืดเวลาออกไปอีกสักหน่อย
มันจะเสียหายอะไรนักหนากับแค่การมีรสนิยม one night stand ไม่ผูกมัด ไม่วุ่นวาย หิวก็กิน อิ่มแล้วก็ทางใครทางมัน
แต่ที่มันน่าสนใจและทำให้เขาพยายามให้ได้มาก็เพราะใบหน้านิ่ง ๆ กับอาการมองด้วยหางตาของขั้นเทพนี่แหละที่ทำให้เขาอยากเข้าใกล้เร็วกว่าที่คิดเอาไว้ ไม่รู้เป็นอะไรเวลาที่ทำให้ขั้นเทพเสียมาดเท่ ๆ ได้มันทำให้เขาขำพรืด
อย่างตอนที่ขั้นเทพเดินเป๋ ๆ หนีเข้าห้องน้ำไปนั่นไง มันทำให้แทนไทอารมณ์ดี นอนขำกลิ้งอยู่บนเตียงต่ออีกนานหลายนาที ก่อนที่เขาจะพาตัวเองออกไปจากเพนต์เฮาส์แห่งนี้ไปก่อนขั้นเทพจะออกมาจากห้องน้ำในอีกกว่าชั่วโมงถัดมา
