บทที่ 24 แอบผิดหวัง

“ช่วยเงียบปาก!”

เสียงเงียบไปได้สักพัก มือหนาก็มานวดบ่าให้ผม

พอผมหันกลับไปดุ คนเจ็บก็เม้มปากเข้าหากันแน่น ทำท่าทำทางอธิบายว่า ‘ผมเงียบปากแล้ว ไม่ได้ส่งเสียงอะไรเลย’

ผมจึงปรายตามามองสองมือที่วางอยู่บนไหล่อย่างดุ ๆ เจ้าของมันจึงรีบชักกลับไป

แต่พอผมหันกลับมาทำงานอีกสักพัก ก็มาอีกแล้ว…

ผมตวัดสายตากล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ