บทที่ 92 ถือว่าหายกัน

“ไป” คำเดียวสั้น ๆ จากปากของเฮียสองจบทุกอย่างที่ผมพยายามจะทำครับ เออ ไปก็ไป

อีกหนึ่งชั่วโมงถัดมาผมก็เลยต้องมานั่งประจันหน้ากับแพรวาในร้านอาหารแห่งหนึ่งไม่ไกลจากโรงแรมของเฮียสองมากนัก เธอกลับมาวางท่าสง่างามอีกครั้งราวกับไม่ได้ผ่านเรื่องราวแย่ ๆ มา

ท่านประวิทย์ถูกจับกุมจากคดีค้ามนุษย์ ทำร้ายร่างกาย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ