บทที่ 102 เขาหันหลังให้ผมแล้วจริงหรือ

“เดี๋ยวคุณหนึ่งก็กลับมา หนึ่ง สอง สาม สี่…”

ผมนับหนึ่งถึงร้อยเป็นรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ภายในใจยังเชื่อเต็มเปี่ยมว่าคุณปานเทพจะต้องกลับมา

ผมไม่มีน้ำตาแล้วครับ ผมไม่ร้องไห้แล้ว ผมไม่ได้ทำร้ายตัวเอง ผมไม่ได้เผาเซฟเฮาส์นี้ด้วยนะครับ ผมแค่นั่งอยู่ตรงนี้ นั่งรอคุณปานเทพอยู่เงียบ ๆ มาตั้งแต่เช้าแล้วคร...