บทที่ 31 ให้มันเป็นสีชมพู

“อื้ม”

ผมยกแขนขึ้นโอบรอบคอของคนตัวสูงไว้เป็นหลักยึด เพราะรู้สึกตัวลอยไม่ติดพื้น แถมยังปั่นป่วนท้องน้อยไปหมด ไม่นาน ผมก็รู้สึกถึงความเย็นของผิวผ้าปูเตียงทะลุเสื้อยืดตัวบางที่ผมใส่มา

พอปากร้อนถอนออกจากปากผมให้ผมได้หายใจบ้าง ผมก็รีบโกยอากาศเข้ามาทันที แต่คนบนร่างของผม ไม่กลัวหมดลมหรืออย่างไร ไล่จูบซั...