บทที่ 32 คุณโปรด

ผมตื่นมาตอนเช้าก็ไม่พบเจ้าของห้องเสียแล้ว มีเพียงพี่โยชิที่นั่งรออยู่ในห้องรับแขก

“อาหารเช้าครับคุณโปรด”

ปกติผมก็ถูกทรีตอย่างดีจากพี่โยชิและพี่ไนท์อยู่แล้ว แต่วันนี้ยิ่งรู้สึกพิเศษ เพราะดูพี่โยชิประคบประหงมผมเสียเหลือเกิน แทบจะอุ้มไปวางที่โต๊ะอาหารอยู่แล้ว

“ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ครับ พี่โยชิ” ก็ผมเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ