บทที่ 43 เด็กโง่

“ชู่ว์ เด็กโง่” คำปลอบโยนกับอ้อมกอดอบอุ่นยิ่งทำให้ผมห้ามน้ำตาไม่ได้ ผมกลายเป็นเด็กอ่อนแอขี้แยเมื่ออยู่ในอ้อมกอดนี้

“ถ้าไม่หยุดร้อง จะโกรธแล้วนะ” คำขู่นั้นได้ผล ผมหยุดสะอื้นในวินาทีนั้น “อย่างนี้สิ คนเก่ง”

คุณปานเทพเช็ดน้ำตาให้ ลูบหลังลูบไหล่ ก่อนจะดึงผมเข้าไปกอดอีกครั้ง

“ไปเคลียร์งานสามสี่วัน เดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ