บทที่ 58 ช่างใจร้าย

ผมยืนหอบอยู่หน้าห้องเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเคาะประตูรัว 3 ที แล้วผลักเข้าไปเลย

“โปรด!/โปรด!/โปรด!” สามเสียงดังขึ้นพร้อมกัน คือ สองเสียงของโรมันกับแก้วใสที่วิ่งตามเข้ามา อีกเสียงคือเสียงของพี่แก้วไวน์ที่อุทานอย่างตกใจทันทีที่ผมพุ่งตัวเข้าไปในห้อง

แต่อีกคนที่นั่งเบียดอยู่กับพี่แก้วไวน์ กลับมีเพียงส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ