บทที่ 80 ฝากไว้ในกายด้วย

“เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม?” ร่างสูงดึงผมลงไปนั่งบนตัก เอนหลังพิงพนักโซฟา ก่อนจะดึงผมลงไปทาบทับ

ผมส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนจะวางศีรษะลงบนไหล่กว้าง เลื่อนแขนทั้งสองข้างขึ้นไปโอบรอบต้นคอของคนตัวใหญ่

“หลับซะ” มือหนาเลื่อนมาลูบศีรษะของผมเบา ๆ พร้อมกับใบหน้าคมที่โน้มเข้ามาจุมพิตเหนือหน้าผาก

ผมกระชับเรียวแขนแน่นขึ...