บทที่ 85 ส่วนเกิน

“โปรดปราณ โปรดปราณ โปรด… ลุกไหวมั้ย?”

ผมเข้าใจว่าตัวเองนอนเมาหลับอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้นเสียอีก แต่พอลืมตาขึ้นมากลับพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในเคบินบน Leevanit yacht แถมเจ้าของเรือก็กำลังนั่งจ้องหน้าของผมด้วยสายตาดุ ๆ มาจากปลายเตียง

“คุณหนึ่ง!” ผมครางเรียกชื่อ “ทำไมเรามาอยู่นี่ล่ะครับ?”

คนตัวใหญ่ใบห...