บทที่ 20 [19]

[19]

“ตัวร้ายที่แท้จริง”

ท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงหัวใจสองดวงเต้นระรัวแข่งกัน ภากรทอดมองใบหน้าหวานของคนใต้ร่างด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้น มือหนาค่อย ๆ สอดประสานปลายนิ้วเข้ากับมือเรียวของเพ่ยเพ่ยที่วางอยู่บนโซฟาหนานุ่ม เขากุมกระชับเอาไว้แน่นเพื่อยืนยันคำมั่นสัญญาว่าจะทะนุถนอมร่างบอบบางนี้ให้ดีที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ