บทที่ 35 [34]

[34]

“ฝันร้ายของเพ่ยเพ่ย”

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศแห่งความโศกเศร้าเริ่มคลายลง คุณวราห์ที่ยืนอยู่ข้างเตียงก็ขยับกายก้าวเข้ามาใกล้ ชายวัยกลางคนทอดสายตามองลูกชายด้วยความโล่งอก มือเรียวเอื้อมไปลูบแขนแกร่งเบา ๆ

“ตาซัน เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บปวดตรงไหนอยู่ไหม”

ภากรค่อย ๆ ผละสายตาจากใบหน้าเนียนของคนรัก หันไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ