บทที่ 117

หลังจากทาเลียกับเด็กผู้หญิงคนอื่น ๆ กลับมา ทาเลียก็มานั่งลงบนตักของผม

ผมกอดเธอไว้ แล้วเธอก็เงยหน้ามองผมด้วยรอยยิ้มหวาน ๆ

ผมยังคงพยายามสลัดภาพเธอถูกทำร้าย บาดเจ็บ และเปื้อนเลือดออกจากหัวไม่สำเร็จ

เธอกลายเป็นน้องสาวคนเล็กของผมไปแล้ว และความปลอดภัยของเธอก็กลายเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผมในตอนนี้

เธอเป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ