บทที่ 156.

มุมมองของธีโอ

“ข้าก็รักท่านเหมือนกันนะ พี่ชาย...และจะรักตลอดไป!” ทาเลียกล่าว พลางเงยใบหน้าอันงดงามราวนางฟ้ามองมา ข้าก้มลงจุมพิตหน้าผากของนาง

เราหันผ่านมุมทางเดินแล้วเข้าสู่ห้องนั่งเล่น ทุกคนพากันหันมามองทางเรา ข้ารู้สึกว่าร่างกายเกร็งขึ้นเล็กน้อย เพราะถึงจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ข้าก็เป็นคนทำร้ายเจ้าห...