บทที่ 230

มุมมองของเคย์เดน

พอผมเห็นลุคเดินเข้ามาโดยอุ้มทาเลียไว้ในอ้อมแขน ผมแทบจะมีความสุขไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว

ผมโล่งใจสุดๆ ตอนได้ยินว่าเธอหนีออกมาจากซิลเลียนได้แล้วแอบซ่อนตัวอยู่ แต่พอได้เห็นเธออีกครั้งต่อหน้าต่อตา—ปลอดภัยดีและกลับมาอยู่กับพวกเรา—ทุกอย่างมันเหมือนเข้าที่เข้าทางไปหมด

พวกเราเดินเข้าไปห...