บทที่ 231

มุมมองของแบรดลีย์

ผมอุ้มเด็กสาวของพวกเราลงมา พอเข้ามาในห้องนั่งเล่นก็ทรุดนั่งลงให้เธอนั่งบนตัก ส่วนอีกห้าคนก็นั่งล้อมรอบเรา

“เอาล่ะ คนดี ให้ลุงตรวจตรงนี้ได้ไหม หรืออยากขึ้นไปปีกแพทย์?” ลุงคาเลบถามด้วยรอยยิ้ม

“ตรวจตรงนี้ก็ได้ค่ะ แผลของหนูไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่น่าเป็นห่วง” ทาเลียยิ้มตอบด้วยเช่นกัน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ