บทที่ 242.

มุมมองของนิโก

ฉันดีใจเหลือเกินที่คราวนี้ทาเลียไม่บาดเจ็บ แต่ฉันก็มองออกว่าเพราะลูกน้องของเธอหลายคน พวกพี่น้องของเรา และสมาชิกจากมาเฟียกลุ่มอื่น ๆ ต่างก็โดนเล่นงาน เธอเลยโทษตัวเองอยู่

ถึงตอนที่เธอทรุดลงในอ้อมแขนของลุคจะทำฉันแทบช็อก แต่เอาเข้าจริงฉันก็โล่งใจที่อย่างน้อยครั้งนี้เธอถูกบังคับให้ได้นอนพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ