บทที่ 47.

มุมมองของเคย์เดน

หลังจากผมกับธีโอคุยกันในห้องผมที่นี่อยู่พักหนึ่ง เราก็ลงไปหาคนอื่น ๆ ที่ห้องนั่งเล่น

พอเราเดินเข้าไป แม่ก็วิ่งมาหาผมแล้วกอดแน่น ๆ ก่อนจะกอดธีโอด้วย ผมเดาว่าแม่คงมองออกว่าเขาก็ต้องการอ้อมกอดเหมือนกัน

“เธอเป็นยังไงบ้าง?” เดแคลนถามด้วยความกังวล “ตอนหมอมาถึง เธอก็สลบไป น่าจะเพราะเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ